zondag 15 april 2018

Leeslijstjes#5

Ik lees weer! Ik hou van goed en vlot geschreven literatuur, historische romans, non-fictie, zelfs sci-fi. Ik vind het leuk om bij te houden wat ik las, daarbij bespreek ik enkel die boeken die ik de moeite waard vond. Misschien heb jij er ook wat aan: lees je mee?


Voorbeeld van de mooie tekeningen in Het Achterhuis


1.Anne Frank, een beeldverhaal verwerking van Ari Folman en David Polonsky - Het Achterhuis
*****
Met uitzondering van Maus, van Art Spiegelman, toevallig ook over de Holocaust, had ik nog nooit een literair beeldverhaal gelezen. Naar deze moderne bewerking van Het Achterhuis was ik erg nieuwsgierig. Ik hoor links en rechts dat kinderen vandaag de dag steeds minder lezen. Best begrijpelijk, met al die razend interessante filmpjes, spelletjes en apps op het internet.
Net daarom vind ik nieuwe genres, zoals beeldverhalen - die literatuur toegankelijker maken voor kinderen en volwassenen - eigenlijk heel waardevol.
Zelf werd ik omver geblazen door de rijkdom die dit soort genre biedt. Zoveel nieuwe lagen en ideeën door het samengaan van beeld en woord! De tekeningen zijn prachtig, de creatieve en respectvolle manier waarop het dagboek van Anne in beeld gebracht is, vind ik vernieuwend, verrijkend en mooi.
Ik heb het Achterhuis bezocht - het was een heel intense ervaring: met drommen mensen die steile trap op, om dan in de lege kamers te belanden (de enige overlevende, Otto, wilde de kamers leeg hebben, omwille van de symboliek) en te merken dat iedereen plots heel stil wordt.
Mocht je een gevoelige ziel zijn, maak je geen zorgen: enkel het dagboek, en niet wat daarna volgde, is in beeld gebracht.
Ik ga na deze ervaring zeker Waltz with Bashir van Folman lezen, en als iemand een tip heeft voor een ander goed beeldverhaal: graag!

2.Roger Martin Du Gard - De Verdrinking
*****
Aangrijpende novelle, het dagboek van sergeant De Balcourt, die in 1888 inkwartiert in een klein Frans dorp. Hij ontmoet daar een bakkersjongen voor wie hij een diepgaande fascinatie ontwikkelt.
De titel — in het Frans het mooie woord La Noyade — maakt je van bij de aanvang duidelijk dat dit verhaal een dramatische ontknoping zal kennen. Volgens het nawoord is deze novelle omzeggens een voetnoot bij een uitgebreidere roman van Martin Du Gard, en die roman komt nu, na het lezen van
deze vertelling, zeker bij op mijn "biblijstje" ...

3.Carson McCullers - Klok Zonder Wijzers
*****
In vorige leeslijstjes kon je al te weten komen dat ik een Southern Gothic fan ben. Ik ben nog nooit in de Deep South geweest, maar ik lees er graag over. Dit boek is zijn tijd vooruit, en tegelijkertijd is het tijdloos. Eenzaamheid, omgaan met de dood, met vooroordelen, omgaan met haat en met hartstocht. Een dankjewel aan de vertaalster, om het woord hartstocht (in plaats van het veel vaker gebruikte maar lelijker klinkende passie) te herintroduceren in mijn woordenschat.

4.Maja Wolny - Zwarte Bladeren
****
Donker en poëtisch verslag van een innerlijke reis en een zoektocht naar een verdwenen kind en naar een verborgen, verzwegen verleden. Over verzoening en verlies. Een trieste en misselijkmakende oorlogsmisdaad uit het verleden gekoppeld aan voorzichtige hoop en verbinding voor de toekomst. In een beeldende stijl lees je over de bijzonder interessante manier waarop Polen en de Polen met hun oorlog hebben afgerekend — beter: nog steeds aan het afrekenen zijn. Dubbel interessant om dit boek te lezen, nu de Poolse regering erg schichtig omgaat met uitspraken omtrent de Poolse medeplichtigheid aan Auschwitz en de Holocaust. Het personage van Julia Pirotte (die historisch echt bestaan heeft, en prachtige foto's maakte), en de catharsis de ze meemaakt, vind ik het mooiste.

 

zondag 8 april 2018

Meest natuurlijke, gezonde, milieuvriendelijke en goedkope huidcrème ooit!

Vroeger gebruikte ik, vanaf een bepaalde leeftijd, standaard make-up.
Ik vond dat ik er door die extra's mooier uitzag.
Het gekke was, hoe langer ik make-up gebruikte, hoe meer verschillende verfjes en tubetjes ik "nodig" had, en... hoe onzekerder ik uiteindelijk over mijn uiterlijk werd.
Op het eind zat ik al aan ooglijntjes, mascara, fond de teint, en lipgloss.
Ik voelde me er niet gelukkiger door, en zelfs niet mooier.
Op reis had ik geen plaats in mijn rugzak voor schmink, dus daar herleerde ik om naturel voor de dag te komen.
Ik voelde me er veel beter bij.
Ook begon ik tijdens die reis voor het eerst te beseffen, hoeveel chemicalieën wij op onze huid smeren — dagelijks.
Ik gebruikte een hele tijd geen make-up meer.

Soms doe ik wat kokosolie of olijfolie op mijn huid, als ik in de zon ga zitten. Of als ik koekjes bak :)

Ook maak ik mijn eigen smeerbare deo op basis van natriumbicarbonaat, maïsmeel en kokosolie.

En verder gebruik ik nu, af en toe, de meest natuurlijke huidcrème ooit:

Aloë Vera!

Dit stekelige plantje is heel makkelijk te stekken en verder heb je er amper omzien naar.





Aloë plantjes in mijn badkamer: makkelijk dichtbij!

Meest Natuurlijke Huidcrème ooit
Nodig:
-stukje van een aloë vera blad
-mesje
Hoe doe je het?
1. Snij een stuk aloë blad af.
2. Snij vervolgens beide randen met de stekels er af.
3. Snij het stekelloze blad vervolgens doormidden.
4. Binnenin zit een geurloze, kleurloze gel: smeer die over je huid.
5. Wrijf goed uit: klaar!

Als je dit voor de eerste keer doet, is het wel verstandig om eerst op een klein stukje huid uit te testen:je weet nooit of je allergisch bent!
Aloë werkt voedend en adstringerend: het trekt je huid strak. Het voelt fris en zacht aan.
Je hebt nul afval met dit natuurlijke smeerseltje, tenzij "voer" voor je composthoop :)

Gebruik jij natuurlijke make-up?

zondag 1 april 2018

Foto's#18: vegan nutella, tulpen, tuinhond, en lucky bees

Ik maakte vegan nutella voor op crackers: ouch, zo lekker!

 Gefermenteerde groentjes, champignonnetjes, en bloemkool"rijst" met worteltjes en patatten. Bloemkoolrijst is een nieuwe ontdekking: je vermaalt een bloemkool in een keukenmachine tot rijstkorrelgrote stukjes, en die wok je dan. Heel lekker!

Ik maakte de zoete aardappelkoekjes met avocado en citroen van Eva, plus champignons in de oven met look. Was superlekker!


Ik kreeg een prachtige bos tulpen!

 Rammenas/wortel/sla met miso/citroendressing, nootjes, patatten en lang gegaarde paprikareepjes

Het is pasen en ik wilde eigenlijk chocolade-eitjes maken met pralinévulling, zoals hier.  Nu is het helemaal niet moeilijk om praliné te maken, noch om chocolade te fabriceren. Nee, de kunst is, om de gekarameliseerde hazelnootjes niet allemaal op te eten nog voor je ze fijngemalen hebt tot praliné. I plead guilty!
 


 Het is een late lente. Nu er nog weinig groeit, is het tijd om alle grondbedekking (mulch) van de bedden bij mekaar te harken en op de composthoop te gooien. Lees ook: een permacultuurtuin opstarten. Doen we dat niet, dan klit het gras op onze zware en natte grond samen en vormt het ondoordringbaar onkruid. Dus ga ik er deze dagen gewapend met schoffel en hak op uit. De hond is in een fervente tuinhelpster getransformeerd! Ze vindt het te gek om mee de tuin in te mogen, en ziet het nu als haar taak om, net als ik, te gaan krabben in de grond. Ze denkt dat we op muizenjacht zijn! Ze graaft enthousiast hele gaten, en ik laat haar begaan, want onze zware grond mag best wel omgewoeld worden. Zit er een verdroogde stengel of een grote graspol in de weg, dan trekt ze die met haar bek los! Schoffelen wordt een plezier wanneer ik mijn hondentuinhulpje bij heb :)
Achteraf is ze steevast helemaal gaar en moe. Haar poten zitten onder de modder, en dan kan ze uren in de weer zijn om alles weer helemaal piekfijn schoon te wassen. Bewonderenswaardig!


Meneer en Mevrouw Merel hebben een nest in ons fietskot gebouwd! Superschattig, maar ik weet niet of ze het straks leuk gaan vinden wanneer wij onze fietsen komen halen...Gelukkig zijn er nog meer vrije nestplaatsen in de tuin.


 De bijen leven nog! Een superprestatie, want het was eerst een hele vochtige winter, met daarna vorst, en nu een heel late lente. Maar... wat hebben ze een geluk gehad! Een dode boomstam is net naast hun kast gevallen van aan de overkant van het beekje. Pfieuw!
Late lente, kleine narcissen!

zondag 25 maart 2018

Straatopruim: plogging!

Vorig jaar deden we hier, aan het begin van de lente, al eens mee aan de straatopruimactie.
Voordeel (en nadeel) is dat je al het afval langs onze wegen nu het gras nog laag staat duidelijk kan zien liggen lelijk zijn.
Nadeel aan nu de straat opruimen is dat het, zoals dit jaar, nog erg guur en koud kan zijn.

Ik kan het internet wel volschrijven met bedenkingen over hoe gek ik het vind, dat mensen hun afval zomaar weggooien in de natuur.

Maar laat ik er iets positiefs van maken: onlangs las ik over "plogging", een nieuwe trend die in Zweden ontstaan is. Daar, en ondertussen ook hier, combineren nu heel wat joggers het hardlopen met het "plocka" (opplukken) van afval tijdens hun rondje. Het oprapen van afval langs hun route biedt de lopers extra buigoefeningen, en zo maken ze ook ineens hun omgeving weer mooi: twee vliegen in één klap!
Of, omdat dit een vegan blogje is, "twee wortels met één mes gesneden" (vrij vertaald naar de verdiervriendelijkte spreekwoorden van Vegan Vittles)!

Omdat ik toch elke dag de hond uitlaat, neem ik vanaf nu (wanneer het niet regent of vriest), een zakje mee op mijn wandelingen. Ik verzamel in die zak alle rommel die mensen in de berm hebben gegooid. Thuisgekomen doe ik het afval in de speciale zakken die de gemeente hiervoor uitdeelt. Eens vol, kunnen ze naar het gemeentehuis.

Wij komen soms een local tegen, die elke dag dezelfde wandeling maakt, en die elke dag langs zijn traject de rommel die hij ziet liggen meeneemt naar één centaal punt (een lantaarnpaal). Heeft hij uiteindelijk zo een
hele berg verzameld, dan komt hij alles in een grote zak opladen, en die brengt hij dan naar het containerpark.

Eerste opgeraapte afval! 


Het is mooi, hoeveel mensen, zelfs met het koude weer, ik in de weer zag met rommel opruimen in de bermen, tijdens deze Straat Opruim Week.

Aan de andere kant is het wel bizar, dat vrijwilligers de rommel moeten gaan opkuisen van anderen. Een repressievere maatregel die wordt voorgesteld, is statiegeld heffen op de blikjes en flesjes die tegenwoordig in de bermen lijken te groeien. Toch blijkt dat deze maatregel wel werkt, in landen die hem al hebben ingevoerd. O.a. Velt heeft zich aangesloten bij deze alliantie.

Vreemd genoeg zijn er partijen die tegen dat extra statiegeld zijn.

In mijn vorige opruimverslag schreef ik al, dat  enkele vervuilende grote merken overduidelijk het meest aanwezig zijn, in onze verder mooie groene bermen. Coca cola, bv. Wat mij betreft mogen die bedrijven — uiteindelijk de hoofd"schuldigen" voor de aanwezigheid van die rommel in onze wereld — de kost van het opruimen betalen, om nog maar te zwijgen van de kosten voor milieuschade en dierenleed dat uit de vervuiling en overlast door al dat afval volgt. Volgens mij maken die bedrijven daar meer dan genoeg winst voor.

Neem jij ook afval mee wanneer je gaat wandelen? Of ken je iemand die systematisch zijn/haar afval weggooit in de natuur?

zondag 18 maart 2018

Zelf Kruidenthee Limonade Maken!

Kruidenthee... Ik ben er dol op!

Vroeger dronk ik het liefst gewoon kraantjeswater.
Door mijn endometriose dieet ben ik echter behoorlijk veel kruidenthee gaan drinken, en nu ben ik echt verknocht aan mijn theetjes!

Ik maak zelf mengelingen, of ik pluk of gooi wat bij mekaar.

Laatst deed ik een culinaire ontdekking! Ik vul, wanneer mijn thermos kruidenthee op is, de fles altijd met water, opdat de kruiden niet opdrogen in de fles.  Ik laat dat een nachtje weken.
Meestal giet ik dat kruidenwater, vooraleer ik nieuwe thee zet, daarna gewoon bij de kamerplanten. (check: eetbare kamerplanten:)!
Maar onlangs dus besloot ik dat water eens te proeven. Het verbaasde me namelijk, dat het water nog zoveel kleur had: dat het dus blijkbaar nog eigenschappen van de theekruiden had opgenomen, zelfs nadat ik met die kruiden al een volledige thermos had gezet.

Wat bleek? Dit secundaire kruidenwater smaakte overheerlijk! Zacht, fris, zoet, een beetje als gezonde limonade! Wil je dus een supermakkelijk, lekker en gezond drankje zonder veel moeite kunnen maken: hier volgt het recept!





Zelf Kruidenthee Limonade Maken
Nodig:
-thermos
-theekruiden naar keuze, voor inspiratie, zie:
Zelf eenTheemenukaart maken,
Zelf kruidenthee fermenteren
Zelf rozenbottel drogen,
Zelf vlierbessen drogen, 
Zelf Ice-tea maken uit eigen tuin
DIY-High, roes uit eigen tuin
-water
-eventueel kaasdoek voor als je zelfgedroogde rozenbottel gebruikt: dan knoop je de rozenbottels in een stukje kaasdoek dat je in de thermos legt
Hoe maak je het?
1.Doe de kruiden van je keuze in de thermos
2.Kook water
3.Giet het water in de thermos
4.Sluit af
5.Wacht minstens tien minuten
6.Geniet doorheen de dag van heerlijke kopjes thee
7.Giet vers koud water in je lege thermos (waar nog kruiden in zitten)
8.Laat een nachtje of minstens enkele uren trekken
9.Giet in een glas
10.Geniet van je heerlijke kruidenlimo!

Oh, en als je iets leuks wil doen met de theekruiden zelf, na gebruik, dan kan je hier lezen hoe je zelf oesterzwammen kan kweken op "theekruidencompost"!

Welke theetjes zijn bij jou favoriet?

zondag 11 maart 2018

Foto's#17: fermenteerplezier, crackers, en piano

Ik probeer een fermenteer-ritme te creëren, zoals Sandor Katz van Wild Fermentation het aanraadt: terwijl je nog van de ene pot fermenten aan het smikkelen bent, maak je al een volgende, zodat die kan tot leven komen wanneer de eerste pot op is...
Hier enkele mooie wintergroenten uit mijn tuin: wortel, daikon, gele raap, rammenas die zichzelf heeft uitgezaaid (lees meer over rammenas, een interessante wintergroente en over de zichzelf zaaiende moestuin ;)

Samen met geraspte gember, wat ini-mini beetjes rode biet uit de tuin en een stoere savooikool brouwde ik een prachtig gekleurd ferment op:



Het vorige brouwsel, appel-wittekool-aardpeer-wortel, is alweer bijna op:
Ook genieten we in de winter van onze in de zomer in het zuur opgelegde gele courgettes (we hadden ook komkommers en augurkjes in het zuur). Zie je die peperbolletjes zwemmen?!


Verder ben ik aan het experimenteren met teff - een heel klein glutenvrij oergraan. Ik maakte er vegan crackers mee naar dit recept. Teff-meel gebruik ik regelmatig om zelf injera mee te maken, maar deze crackers zijn met de volledige graankorrel gemaakt.


 Avondeten: stoemp van broccoli en wortel, de crackers van hierboven en de fermenten van hierboven, en een bijzonder smakelijke ruccola pesto! Check hier als je allerlei vegan pesto ideeën wil!


We kochten een tweedehands piano, hoera! Ze moet alleen nog serieus bijgestemd worden...

zondag 4 maart 2018

Over DIY en Zero-waste

Onlangs bedacht ik mij: ik moet absoluut zo'n bewaardoos voor onder het bed hebben.
Hoewel wij hier graag minimalisme propageren hebben we behoorlijk veel spullen. En weinig kastruimte. Ik had zo'n fancy onder-het-bed bak op internet gezien: doorschijnend plastic, met een deksel, en wieltjes er onder.

Ideaal om spullen stofvrij in te bewaren.
Ideaal als je weinig plaats hebt.
Ideaal, want je ziet je eigen rommel niet! Die steekt verborgen onder je matras.

Ik dus naar de winkel. Je kent ze wel, het soort winkel waar ze onder-je-bed bakken goedkoop verkopen: een overdaad aan kleuren, spullen, muzak, en chemische geuren.

Terwijl ik daar ietwat verloren ronddoolde tussen chemisch stinkende kaarsen die me de adem benamen en me een weg zocht tussen hypergoedkoop ondergoed en "leuke hebbedingetjes" (lees: plastics en brol) voor je huis, begon ik me steeds sterker te herinneren hoe hartgrondig ik eigenlijk dat soort winkels haat.

Ze zijn lelijk. Ze nemen veel openbare ruimte in. En de parkeerplaatsen errond en ervoor doen dat nog meer. Die winkels stinken naar alle vervuilende schoonmaakmiddelen die ze verkopen. Je ruikt er fabriek. De mensen die er werken, worden vaak uitgebuit. Ja, ook bij ons in Europa. Slecht loon, slechte uren, slechte afspraken.

En de mensen die de spullen die men in die winkels verkoopt gemaakt hebben, die worden nog veel harder uitgebuit. Negentig procent van de spullen uit zo'n winkel is afkomstig uit een lageloonland.
Daar wordt het door moderne slaven geproduceerd, brengt het tijdens het productieproces een massa vervuiling met zich mee, om daarna, tijdens en na zijn korte levensloop, nog meer vervuiling teweeg te brengen. Denk: transport van en naar de winkel, de nieuwe eigenaar, daarna: het stort...

In de intrigerende documentaire prijsvechter hoorde ik de choquerende stelling dat wij in dat soort winkels ons eigenlijk arm kopen aan in het buitenland geproduceerde goedkope spullen. Wij financieren door die vervuilende rommel te kopen eigenlijk de mcjobs in het buitenland, terwijl onze eigen economie nog amper groeit.

Enfin.

Ik las onlangs ergens, dat als je nieuwe spullen nodig hebt, om de spullen die je al hebt in te moeten stockeren, je eigenlijk te veel spullen hebt — dan ben je niet zo goed bezig.
Bij ons gaat het om een vaste plek voor de zomerdeken, die ik niet zo overbodig vind, maar toch.

Heb ik die plastic bak echt nodig? Bedacht ik me. Kan ik niet zelf iets maken? Zonder fancy wieltjes erronder, misschien, maar toch?

Thuisgekomen nam ik twee grote, brede kartonnen dozen.
Ik zette ze naast het bed en mat tot waar de onderste bedrand kwam.
Het te veel aan karton in de hoogte sneed ik weg met een mes.
Van een andere kartonnen doos maakte ik een deksel.
Ik legde mijn zomerdeken er in, duwde het deksel er over, schreef er met viltstift "zomerdeken" op en schoof de doos onder het bed.
De hond was erbij en volgde het hele proces met veel interesse, en met bijzondere aandacht voor de kartonrestjes.








Ik ben erg tevreden met het resultaat!

Meer ruimte!
Geen plastic!
Hernieuwbare en gerecycleerde materialen, die er ook nog eens beter uitzien (meer eco en cozy) dan dat doorschijnende plastic!
Zero kosten!

En de geur? Niet chemisch! Ik bescherm mijn garderobe, en dus ook de deken, aan de hand van essentiële lavendelolie. Onze slaapkamer ruikt nu heel relaxed :)