zondag 15 oktober 2017

Leeslijstjes#2

Ik lees weer! Ik hou van goed en vlot geschreven literatuur, historische romans, non-fictie, zelfs sci-fi. Ik vind het leuk om bij te houden wat ik las, daarbij bespreek ik enkel die boeken die ik de moeite waard vond. Misschien heb jij er ook wat aan: lees je mee?



1.Truman Capote - Andere stemmen, andere kamers
****
Ik zei het al in het vorige leeslijstje: ik ben een Southern Gothic fanate. Capote is één van mijn favoriete auteurs, en tot mijn schande heb ik nog niet zijn volledige oeuvre gelezen. Daar ben ik dus nu mee bezig, eentje per keer.
Dit boek is Capotes debuut. Het is het verhaal van een jongen die volwassen wordt. De hele roman baadt in een sprookjesachtige, dromerige en poëtische sfeer. Erg mooi...

2.P.F. Thomése - De Onderwaterzwemmer
***
Dit is de eerste keer dat ik iets van Thomése las. De Onderwaterzwemmer is het treurige verhaal van Martin, die als kind tijdens Wereld Oorlog II zijn vader op dramatische wijze verliest. Dertig jaar na de verdwijning van zijn vader treffen we Martin opnieuw, nu hij samen met zijn vrouw een avontuurlijke reis in Afrika onderneemt. Intrigerend en intriest om te lezen hoezeer het drama uit zijn jeugd nog steeds zijn huidige persoonlijkheid beïnvloedt - meesterlijk gedaan. Zozeer zelfs, dat ik erg kwaad werd op dit personage - doe toch iets!
Het einde vond ik dan weer ietwat gekunsteld, hoewel het wel catharsis biedt.

3.Dr. Christiane Northrup - Women's bodies, women's  wisdom (non-fictie)
*****
Dit boek is een klassieker. Vanuit haar jarenlange ervaring als gynaecologe bespreekt Northrup het gehele vrouwenlichaam. Ik vond dit een heel interessant en leerzaam boek. Het was de eerste keer dat ik van een wetenschappelijk geschoold iemand te lezen kreeg dat ziekte een kwestie van lichaam en geest is, het resultaat van een onevenwicht. Met inzicht, tips, oefeningen, veel verdere verwijzingen naar nog meer interessante boeken/websites. Ook als je niet ziek bent is dit een echte aanrader voor elke vrouw!

4.Öznur Karaca - Marsepeinen Vingers
*****
Ik bewaarde het beste voor het laatste, vandaag! Dit pas uitgebrachte boek is het verhaal van een gezin dat desintegreert. Vanaf bladzijde één word je meegetrokken in deze intrigerende en droevige familiegeschiedenis. De taal is bijzonder, de personages levensecht. Met tal van kleine anekdotes, soms intriest, soms heel mooi, en monologen van diverse gezinsleden afgewisseld met een algemene vertelstem schildert Öznur het ontrafeld raken van een familie. Over hoe het leven je kan meesleuren. Over hoe manipulatief mensen kunnen zijn. Met heel mooie dialogen en vergelijkingen. Voor mij was dit een extra speciale leeservaring, omdat Öznur een heel goede vriendin van me is. Ze schreef met dit verhaal een kanjer van een prestatie neer! Een boek om te koesteren: zo eentje dat je af en toe uit de kast haalt en weer open slaat om her en der passages te herlezen.

Hebben jullie deze titels al gelezen? Wat vonden jullie er van?

zondag 8 oktober 2017

Zelf Rozenbottel Drogen

Zelf Rozenbottel Drogen


Versgeplukte, mooi oranjerode bottels

In mijn tuin heb ik klimrozen gezet, omdat ik die zo mooi vind, maar ondertussen zijn er ook hier en daar wilde rozen zich komen vestigen. Ik laat ze staan, want ik vind ze prachtig wanneer ze bloeien, wanneer er honderden hommeltjes op neerstrijken, en in de herfst, wanneer ze die kleurrijk vrolijk rode vruchtjes dragen, de rozenbottels.


Gedroogde rozenbottels, nog niet gezeefd


Van rozenbottel kan je jam maken, maar sinds ik minder suiker eet doe ik dat niet meer.

Ook kan je rozenbottels drogen om er thee van te zetten. Aangezien de rozenbottel veel vitamine C bevat, en ook nog eens lekker smaakt, is dat geen slecht plan! Het enige waar je mee rekening moet houden is dat er binnen in de bottels vervelende haartjes kleven. Die haartjes werden vroeger als jeukpoeder gebruikt, het is dus belangrijk om ze te verwijderen.

Weer een thee om bij op mijn Thee Menu Kaart bij te schrijven!

Zelf Rozenbottels drogen
Nodig:
-Rijpe rozenbottels. Elke rozenbottel is goed, zolang hij onbespoten is en niet vlak naast een drukke weg groeit (ivm uitlaatgassen en roet). De rozenbottel is rijp wanneer hij rood is en hard is. Pluk geen zachte bottels.
-kom
-vergiet
-theedoek
-scherp mesje en snijplank
-droogoven
-glazen potten
-keukenmachine
-metalen zeef
Hoe?
1.Pluk je rijpe, harde, rode bottels op een droge dag.
2.Was ze.
3.Giet het water af door een vergiet en droog de bottels.
4.Snij beide uiteindes van de bottels er met een scherp mesje op een snijplank af.
5.Spreid ze uit op droogplaten.
6.Droog in hun geheel, zes uur aan een stuk, op de stand "vruchten" (is 52 graden celcius).
7.Vermaal de bottels in een keukenmachine. Je wil geen poeder bekomen, maar de bottels moeten in kleine stukjes, opdat we de haartjes makkelijk kunnen verwijderen. De pitjes mogen heel blijven.
8.Doe de vermalen bottels en pitjes in een grote metalen zeef.
9.Ga buiten staan, en woel met je handen door de zeef, net zo lang tot alle haartjes er uit zijn.
10.Giet over in glazen potten.
11.Als je thee zet, bottels hebben 15 minuten weektijd nodig om te trekken. Een zeefje is misschien een goede voorzorgsmaatregel, mochten er toch nog haartjes zijn achtergebleven...
12.Smakelijk!

 Vermalen bottels, met haartjes, in de zeef

De vermalen bottels, gezeefd

zondag 1 oktober 2017

Zelf Vlierbessen Drogen

Zelf Vlierbessen Drogen

De vlier is een hele makkelijke boom die meestal vanzelf in je tuin verschijnt.

Voordelen van vlierbomen:

-Elk jaar kan je de vlierbloesemschermen oogsten voor thee of om je haar blonder mee te kleuren, net als met kamille.

-Op de stammen van sommige vlierbomen groeien zwammen die eetbaar zijn, ze heten judasoortjes en zijn heel herkenbaar, omdat ze echt op mensenoren lijken. Bovendien kan enkel het judasoor gedijen op de vlierstam, dus je kan redelijk zeker zijn dat je een eetbare zwam plukt als hij op een oor gelijkt en op een vlierstam groeit! Die judasoortjes kan je vervolgens in de pan bakken, maar ik heb ook al blogs gelezen van mensen die er snoepjes mee maakten (omdat ze een rubberachtig gevoel in de mond geven, net als sommige snoepjes!)

-Je kan de nog onrijpe groene vlierbessen oogsten om er kappertjes mee te maken.

-Met de rijpe, paarse bessen kan je sap maken in de sapketel (of gezeefd door kaasdoek), en van dat sap kan je dan weer gelei (bijvoorbeeld met chai kruiden) of siroop mee maken.

-Maar er is nog een toepassing voor de vlierbes: je kan ze drogen!

In rauwe, verse toestand is de vlierbes licht giftig vanwege het blauwzuur in de pitjes. Maar als je de bessen kookt (voor sap e.d.), of als je ze droogt, vervliegt het gif.

Gedroogde vlierbes kan je gebruiken als rozijntjes: ze smaken zurig en licht zoet, maar bevatten wel veel pitjes.

Strooi ze uit over muëslis, gebruik ze in cake, koekjes en gebak, of leuk er je thee mee op!

Ik droogde de vlierbessen die ik oogstte in een droogoven.


Zelf vlierbessen drogen
Nodig:
-Ik raad aan om enkel te drogen als je dikke, goed rijpe bessen hebt in volledig rijpe trossen: anders is het namelijk een heel lang en secuur werkje om de rijpe van de onrijpe bessen te scheiden, en om ze van de steeltjes te plukken. Je hebt een twaalftal schermen nodig.
-kom
-vergiet
-droogoven (als het weer droog en warm is of je hebt een goeie chauffage zal het daar ook wel mee lukken, vermoed ik)
-glazen potten
Hoe doe je het?
1.Pluk de trossen.
2.Rits de rijpe bessen er af.
3.Was de bessen in een kom water.
4.Giet het water af in een vergiet.
5.Spreid de bessen uit over de droogovenvellen.
6.Stel in op 56 graden celsius voor 12 a 14 uur.
7.Giet over in glazen potten.
8.Smakelijk!

donderdag 28 september 2017

Leeslijstjes#1

Ik lees weer! 
Ik heb altijd graag gelezen, maar soms maak ik er minder tijd voor. Ik heb Germaanse filologie gestudeerd - ik lees het liefst literatuur, historische romans, af en toe sci-fi, ... Alles wat goed geschreven is en een vlot verhaal vertelt. Ik lees ook graag non-fictie. 
Ik vind het leuk om hier af en toe bij te houden wat ik gelezen heb — ik bespreek enkel de boeken die ik goed vond — en misschien heb jij er ook wat aan?



*****
Dit boek deed me echt paf staan. Ik wist waarachtig niet dat er zoveel drugs te pas kwamen bij de Tweede Wereld Oorlog. Razend interessant en vlot geschreven, ik leerde echt heel wat onwaarschijnlijk bizarre feiten bij. Bleef het meest nazinderen: hoe er in de jaren 30 in Duitsland reclamecampagnes gericht op huisvrouwen gelanceerd werden voor pralines gevuld met... amfetamines!
"Je kan er langer het huishouden mee doen, en... Je valt er van af!"
Meest trieste feit in dit boek is het afschuwelijke verhaal van het gedwongen schoenen-test parcours in één van de concentratiekampen. Meer zal ik hierover niet vertellen, je moet het gewoon lezen!

*****
Het lijkt nu misschien of ik alleen maar boeken over WO II lees, maar dat is echt niet zo. Hoedanook,  als geschiedenis je interesseert, dan is dit verhaal een must. Huiver en gruwel bij het werkelijk gebeurde verhaal van de mannen die de opdracht kregen om Reinhard Heydrich te vermoorden.
Heydrich stond bekend als de slachter van Praag. Binet weet je te doen begrijpen en voelen wat voor een onmens deze nazi was, en waarom het zo belangrijk is dat hij gestopt werd.
Ik vond de hele context fantastisch opgebouwd, ik leerde veel bij. Het eigenlijke verhaal van de moordopdracht is zo onwaarschijnlijk afschuwelijk dat ik het boek niet kon wegleggen. Je kunt je niet voorstellen dat dit ooit echt gebeurd is. Net daarom kon ik er ook niet bij dat deze geschiedenis niet bekender is dan ze is — tevoren wist ik eigenlijk niet waar Heydrich voor stond, of waarom er ooit een "Operation Reinhard" is gehouden, na zijn dood, en wat voor een verschrikkelijke gevolgen die had.
Binet is me soms een tikje te zelfverzekerd en eigenwijs, maar ik hou ervan hoe hij zijn bewondering voor Gabcik en Kubis — de onbaatzuchtige mannen die de opdracht uitvoerden — niet wegsteekt, en ook van hoe hij zijn twijfels over de historische waarheid en hoe je die in fictie mag of kan weergeven verwoordt. Er bestaat eveneens een uitstekende film over de heldhaftige daad van Gabcik en Kubis: Anthropoid.

*****
Ik ben een totale Southern Gothic fan: romans die zich afspelen in the American Deep South dus, vaak met een magisch realistisch kantje, en dikwijls met veel beschrijvingen van verval. 
In deze novelle weet McCullers zo'n mooie sfeer van weemoed en nostalgie op te roepen dat haar zinnen nog lang blijven nazinderen. Een verhaal over liefde en eenzaamheid.

*****
Lees dit boek vooral voor de sfeer die het oproept, en de beelden. Prachtig oog voor detail. Alle personages zijn eenzaam en zoekende, en allemaal kijken ze op naar de doofstomme meneer John Singer alsof hij een godheid is bij wie ze terecht kunnen met al hun besognes. 

****
Minder mooi dan haar onwaarschijnlijk prachtige debuut, maar toch heel erg de moeite waard. Voor de heerlijke beschrijvingen waarmee ze India oproept, voor de rake kentekeningen van de personages, voor de fantastische vergelijkingen.
Het verhaal, enerzijds over de lotgevallen van een hijra (eunuch) in Delhi, anderzijds over de gewapende strijd in Kashmir, is hier en daar wat rommelig samengesteld. Ik kreeg af en toe het gevoel dat Roy de vele urgente problemen die India "rijk" is allemaal in één verhaal heeft willen proppen. Anderzijds weet ze die problemen wel treffend te beschrijven. 
Sommige passages zijn echt Roy-esque, zoals die waarin de hijras naar een winkelcentrum trekken...

*****
Genoten van dit mooie boek. Hens trekt door Europa op zoek naar kleine initiatieven die een ander soort economie en samenleving beogen. Want waarom zou de Revolutie groots en immens moeten zijn? Misschien begint het verzet wel bij één persoon, één klein groepje, en breidt het zich vandaar, langzaam, uit.
Ik wist eigenlijk niet dat het al zo erg gesteld was in andere Europese landen. De belevenissen van Hens openen de ogen.
De kleine daden van verzet die ze bespreekt geven hoop. Er is wel een alternatief. Een alternatief waar we met zijn allen samen, inclusief al onze menselijke tekortkomingen en al onze mooie kanten aan kunnen bouwen.

Las jij één of meerdere van deze boeken? Wat vond je ervan?

zondag 24 september 2017

Product Bespreking: de Squatty Potty!!!

Product Bespreking: de Squatty Potty!!!

Product Bespreking: de Squatty Potty

Huhhh, een product bespreking op De Zelfvoorzieningsbijbel???!!!?

---Een tijdje geleden raakte ik mijn job kwijt en schreef ik over bloggen en geld verdienen. Ik vind het lastig om bloggen met geld te combineren, maar tegelijkertijd ben ik helaas nog niet zo zelfvoorzienend genoeg dat ik geen inkomen nodig heb :)
Daarom zal je af en toe product besprekingen zien passeren op deze blog. Ik bespreek enkel dingen en of bedrijven waarvan ik vind dat ze een link met zelfvoorziening hebben, die fair, eco, lokaal, vegan of bio zijn.
Besprekingen van producten die ik opgestuurd kreeg of waar ik voor betaald kreeg, zullen steeds voorafgegaan worden door dit tekstje, zodat ze duidelijk herkenbaar zijn. Je kiest dan zelf of je het wil lezen of niet.
Mocht je vinden dat ik te commercieel word, geef een gil!---

De Squatty Potty

Ik hoor je al afvragen: wat is in hemelsnaam een Squatty Potty???
Wel... een Squatty Potty is een hulpmiddel, in de vorm van een soort bankje dat je onder het toilet kan schuiven, dat je helpt om in een lichaamsvriendelijke houding naar het toilet te kunnen gaan. Alle uitleg en een leuk filmpje vind je op deze site!







Mijn nieuwe Squatty Potty, onder ons nieuwe, reguliere toilet op regenwater!

Waarom bespreek ik de Squatty Potty?

Wij hebben thuis een composttoilet geïnstalleerd, zowel binnen als buiten. We zijn overtuigd van de vele voordelen van het droge wc: het is veel ecologischer doordat je geen drinkwater verspilt, het levert goede compost op, ... lees er hier alles over, en lees hier over onze ervaringen met het compost toilet. Wij zijn heel tevreden met ons droge toilet.

Maar... hoewel er steeds meer interesse is voor het gebruik van het ecofriendly compost toilet - het fijne Gitannekesfoor festival, bijvoorbeeld, promoot al jaren het droge wc, en tegenwoordig maken ze zelfs pompoenburgers met pompoenen die ze op de compost die het festival hen heeft opgeleverd gekweekt hebben! En door de warmte die de compost van de toiletten oplevert, kunnen ze er zelfs water mee opwarmen voor de afwas! Hoe cool is dat! - hoewel er dus steeds meer interesse is, is het droge wc in de praktijk nog niet, eh, ingeburgerd.

In mijn ideale samenleving heeft iedereen een droog toilet. En "sjassen" we met zijn allen geen perfect drinkbaar water meer door. Er zijn afhaalpunten in ieders buurt voor "doorspoel" zaagsel van onbehandeld hout. En ophaalwagens komen langs voor mensen zonder tuin, die ook een compost wc willen.

Maar daar zijn we dus helaas nog niet. Mijn vriend en ik vroegen ons af: wat gebeurt er, als wij ziek worden? Dan kan geen van ons om haksel gaan, en wordt het ook een stuk moeilijker om ons droog toilet op de composthoop in de tuin te legen.

Aangezien wij toch onze badkamer aan het verbouwen waren, besloten we, ook al om wettelijk in orde te zijn met de gemeente, toch maar een reguliere wc-aansluiting te voorzien.

Ons regulier toilet staat nu broederlijk naast ons droge toilet (dat ik dringend eens moet beitsen in een lichtere houtkleur). Het reguliere toilet spoelen we door met regenwater dat we in een ondergrondse tank opvangen. We verbruiken daarbij wel enige elektriciteit om het regenwater mee op te pompen, maar dankzij dat regenwater blijft het een behoorlijk eco toilet. We gebruiken het vooral voor plasjes.
 Een droog toilet ruik je niet, tenzij er teveel urine bijkomt. Het is de urine die de emmers zwaarder maakt om te dragen, en door de urine heb je ook meer zaagsel nodig.


Ons fijne compost wc-meubeltje naast ons nieuwe, reguliere regenwater toilet.

Maar... ik wil kunnen hurken!

Er was echter één probleem bij ons reguliere wc: sinds ik in India op reis ben geweest, ben ik het gewoon geraakt om gehurkt naar het toilet te gaan.

Vooraleer je het Oosterse hurk toilet afdoet als bah, vies, ongemakkelijk, stinkend, raar - luister even waarom:
Ben je wel eens op je hurken naar het toilet geweest, in de natuur, tijdens, zeg bv, een kampeertochtje? Voelde dat niet heel erg makkelijk en natuurlijk aan, zo gehurkt zitten?

Hurken is gezonder

Voor mij persoonlijk biedt dat hurken een echte uitkomst. Je kan er niet om heen: van nature uit ging de mens altijd al gehurkt naar het toilet. Het is veeeeeeel beter  voor je darmen en voor je stoelgang om te hurken, zeker als je last hebt van bv aambeien, of, zoals ik endometriose met verkleving aan de darm. Het is enkel hier, in de Westerse wereld, en dan nog maar heel kort geleden, dat we er een gewoonte van gemaakt hebben om al zittend onze behoefte te doen.

In India vonden de Indiërs die ik sprak, het een behoorlijk vreemde en zelfs luie gewoonte van Westerlingen om ook tijdens het ontlasten te gaan zitten! Zij zijn het gewoon om te hurken, en ze vinden het raar dat wij daar per sé moeten bij gaan zitten.

Overigens vinden Indiërs westerse toiletten ook vies: het idee om  met je blote billen op een bril vol bacteriën en mogelijks sporen van je voorganger te gaan zitten is... ook inderdaad... heel vies, als je erover nadenkt, niet? Op de trein in India (steeds lange afstanden) kan je als reiziger kiezen tussen een Oosters en een Westers toilet. Ik koos keer op keer voor het Oosterse. Als je kan kiezen: met je schoenen in vuiligheid staan, of met je blote billen in vuiligheid gaan zitten, dan weet je het wel!

Lees meer over ecologische en ergonomische gewoontes in India hier.

Het was dus mijn droom om in mijn eigen badkamer een hurktoilet te installeren. Maar in Europa vindt je amper installateurs van hurktoiletten. Bovendien wilden wij een composttoilet.
En toen mijn vriend een oud droog toilet meubeltje vond, waar je makkelijk ook al hurkend je behoefte op kan doen, was het niet meer nodig.
Tot nu dus: we wilden een regulier toilet op regenwater voor als we ziek vallen en geen haksel kunnen aanhalen.

Het Squatty Potty

Er bleek een even geniale als eenvoudige oplossing voor mijn probleem (ik wil een regulier toilet waar ik op kan hurken) te bestaan: de Squatty Potty!
Deze kleine bankjes, die onder elk toilet passen, komen in verschillende kleuren en uitvoeringen. Ik ben fan van het bamboe bankje!




De Squatty Potty Slogan vat het mooi samen!

De voordelen van een Squatty Potty
-Heb je last van je darmen? Heb je vaak een opgeblazen gevoel? Probeer eens te hurken. Mij helpt het echt.
-Boven een Oosters toilet moet je echt hurken, maar een Squatty Potty biedt je de voordelen van het hurken voor je lichaam, terwijl je alsnog, als je dat wil, op de wc-bril kan leunen. Dubbel gemak dus!
-Je hoeft je toilet niet te verbouwen, je moet geen extra plaats in je badkamer voorzien: een Squatty Potty past onder elk toilet, je kan hem er na gebruik gewoon onder schuiven.

Tot slot:
De naam Squatty Potty, en dat eenhoorn logo... zijn ZO kitsch dat ze cool worden :)
Voor lezers uit België: zelf viel het me op dat de website van Squatty Potty heel vaak het woord "poepen" gebruikt om "ontlasten" aan te duiden. In het Vlaams heeft dat woord een andere betekenis :)
Het deed me even stilstaan bij hoe weinig woorden we eigenlijk hebben om zo een primaire levensbehoefte uit te drukken. "Kakken" klinkt plat, "je behoefte doen" en "je ontlasten" klinkt dan weer deftig, "een grote boodschap doen" klinkt kinderachtig... Weten jullie een beter woord?

Kennen jullie de Squatty Potty? Hurken jullie bij het naar het toilet gaan? 


Het Squatty Potty Eenhoorn Logo :)


zondag 17 september 2017

Foto's14#: Tuinimpressie's

De foto's hieronder zijn eigenlijk nog van augustus, maar dat vinden jullie vast niet erg: het was toen heel wat zomerser en warmer dan de afgelopen weken!
 Welkom in mijn tuin, euh, wildernis! Dit is het zonnebloemenbos.
 Rijpende maïs: zo heerlijk zoet als hij jong is! Dan eten we hem rauw. Ik vind het altijd vervelend om te bedenken dat die giga arealen aan monocultuur maïsvelden rondom ons slechts dienen als voer voor slachtvee: zoveel bruikbare grond...waar zoveel meer mensen van zouden eten kunnen hebben dan die paar steak-eters...
 Pompoen, goudsbloem, bloeiende sla.
 Wilgenroosje (naar het schijnt eetbaar, en een uitstekende bijenplant), salie, maïs, wat verdwaalde tomaten.
 Boontjes, papaver, pompoen
 Kaasjeskruid vrolijkt het woekerende pompoenstukje op. De pompoenen hebben het pad ingepalmd en groeien nu zelfs tot in de perelaar!
 Zonnebloem, goudsbloem, leverkruid, fluweelblad, kaasjeskruid, venkel, ...

Een hek voor alle komkommers en  augurken

Je ziet ook de lange tentakels van de nu uitgebloeide japanse wijnbes.

 Elke dag kommen vol boontjes!


 Guldenroede, leverkruid, clematis, brandnetel, uitgebloeide radijs, en berenklauw - feest voor bijen en hommels!...
 Met een vriendin plukte ik deze gigantische hoop vlierbessen. Het is een topjaar, wat vlier betreft. De vorige twee jaren waren de bessen of pover, of helemaal verregend. Nu waren het dikke trossen, goed doorgerijpt. Samen verwerkten we net geen TIEN liter sap in de sapketel!
 Wokje uit eigen tuin! De wortelen en koolrabi heb ik gekregen, de boontjes, tomaten, maïs, paprika, shiso en courgette komen uit eigen tuin.

 Voor het eerst (dankzij onze nieuwe glazen serre) hebben we "fatsoenlijk" grote en lekkere paprika's!
 MMMmmm zoete jonge maïs!
 Alles gaat in de wok en wordt verwerkt mbv azijn, sojasaus en agave tot...
 Zoetzure groente wok!
Een fractie van de vlieropbrengst van die dag. We maakten vliersiroop en vliergelei met chaikruiden - heerlijk middel tegen verkoudheid en winterblues!

zondag 10 september 2017

Foto's#13: chili's, dosa's, bramen, praliné

 Wat ben ik blij met onze kamerpeperplant! Hier zie je een groen naast een rood chili'tje. Beiden smaken heerlijk, zowel de bloempjes als de groene en de rijpe vruchten staan prachtig, en de rode chili's drogen ook nog eens aan de plant: superhandig!



 Er was een rijstoverschotje, dus mijn vriend zette urid dal in de week voor dosa's en hij maakte coconut chutney. Oh, oh oh, wat was dat lekker! Met patatjes, tomaatjes, erwtjes uit eigen tuin!
 De volgende dag maakte ik een dosapannenkoek met banaan en citroen op zijn Indisch!

En 's avonds hadden we nog deeg over voor weer een dosa!
 Kilo's en kilo's bramen hangen er te rijpen. Ik vries ze in op een schaal en doe ze daarna in een bakje. 's Morgens kook ik wat havermout, en dat meng ik dan met bevroren bessen. Lekker!

 Groene boontjes en Oost-Indische kers.
 Mijn bramen/haver ontbijt - superlekker met citroen (of een beetje appelazijn), gemalen kokos en een vleugje munt voor dat breakfast mojito effect!

 Mooie trossen druiven, dit jaar!
 Als ik slechts één gewas mocht zetten, zou het...boontjes zijn! Altijd lekker: warm gekookt of gestoofd met een ajuintje, door een koude sla, met patatjes, tomaat of paprika zoals op de foto op zijn Europees, of in een exotisch getinte wok: stelt nooit teleur! En voedzaam! Ook voor de aarde: lees hier meer!

Dit. Is. Zo. Gevaarlijk! Ik maakte zelf praliné van hazelnoten en kokossuiker. Oh, oh, ik kwam er zelfs niet toe om de notenkaramel tot praliné te vermalen. Dit maak ik zeker nog eens, maar misschien, euh, niet te vaak.

zondag 27 augustus 2017

Bespaar je eigenlijk geld met een moestuin?

Het was op een augustusavond: tijdens de oogst maand.

Tevreden keek ik naar de kommen vol boontjes, tomaten, courgettes, komkommers en augurken die we geplukt hadden. Ik wist dat er in de tuin en in de serre op dat moment ook een overvloed aan sla in allerlei soorten, maïs, braambes, framboos en druiven groeiden. Verder lagen de pompoenen te rijpen en zouden straks de appels klaar zijn, net als de aardappelen en de bataten.

"Zouden wij eigenlijk geld besparen met onze moestuin?" vroeg mijn vriend plots.

"Natuurlijk!" riep ik zelfverzekerd uit.




Maar hij trok een kritische blik. "Eigenlijk denk ik van niet," zei hij, en hij begon een lange lijst argumenten op te sommen: de uren die we in de tuin staken, de prijzen van de groenten in het seizoen in de winkel en op de markt, enzovoort.

Nu ben ik absoluut geen rekenwonder, maar de gedachte dat wij, met al die overvloed uit eigen tuin gratis en voor niets geplukt die daar op onze tafel lag, niet zouden besparen op uitgaven, maakte me instant verontwaardigd.
Toch moest ik toegeven dat mijn vriend eigenlijk een punt had. Ik zocht het topic even op internet op, en daar bleek inderdaad: puur in geld uitgedrukt bespaar je met een moestuin amper iets...

Waarom niet?

-Je steekt tijd in plannen, zaaien, verpoten, planten, stekken, snoeien, wieden, plukken en oogsten, verwerken en koken, inmaken, invriezen en drogen. (lees hier maar eens)

-Je besteedt een bepaald bedrag aan de aankoop van zaden en pootgoed, van fruitbomen en struiken.

-Om voedsel uit de tuin te bewaren en in te maken heb je ook andere ingrediënten of hulpmiddelen nodig die wij voorlopig althans nog kopen ipv zelf te maken, zoals bijvoorbeeld appelazijn voor de augurkjes, glazen potten om ze in te bewaren, suiker voor de vliersiroop, diepvriesdoosjes voor de boontjes, en elektriciteit voor de diepvries.

-Je besteedt mogelijks ook een zeker bedrag aan tuininvesteringen: wij kochten een glazen serre, en we schaften ons een droogoven aan. Toch al snel 1400 en 400 €, respectievelijk. Denk ook aan verhoogde bakken, potgrond, ...

-Ons groeiseizoen is maar kort: tegen de tijd dat bij ons de tomaten en courgettes lukken, vind je ze ook aan seizoensprijzen in de winkel. Zelfs als je bio koopt: zolang je lokaal en seizoensmatig koopt, is de aankoopprijs voor groenten en fruit vrij laag. Er zijn een paar uitzonderingen, die ik hieronder zal bespreken!

-Je betaalt natuurlijk ook je naftverbruik en je verzekering en de ritjes naar de winkel als je met de auto je voedsel gaat kopen. Maar je zou, mits goede planning, met de fiets kunnen gaan. Je bent dan ook tijd kwijt aan de verplaatsing en aan het eventuele aanschuiven aan de kassa, maar die tijd weegt waarschijnlijk niet op/zal gelijk zijn aan de tijd die je anders in de tuin zou besteden.

-Sommige groenten kosten best veel aan energie als je ze in dit klimaat zelf wil opkweken: paprika's bijvoorbeeld en aubergines moet je warm voorzaaien. Wij doen dat gewoon binnen naast de chauffage, met wisselende resultaten. Sommige mensen echter investeren in groeilampen, maar die kostprijs zal veel duurder uitkomen dan de prijs van de paprika's in de winkel. In feite is het veel voordeliger als één lokale boer een grote serre verwarmt met veel planten voor veel kopers voor deze gewassen dan dat vele particulieren thuis hetzelfde gaan doen.

Oef! Ik werd er bijna slechtgezind van, om dit alles te overdenken!

Is het het dan nog wel waard om je eigen moestuin te hebben? Als het veel moeite kost, en tijd, voor relatief weinig opbrengst - in geld uitgedrukt, bedoel ik...

Het antwoord is:
JA!

Om deze redenen vind ik het absoluut goud waard om een eigen moestuin te hebben, zelfs al bespaar je er weinig of geen geld mee:

-Je brengt tijd door in de natuur, in de gezonde buitenlucht, tussen bloemen en bijen en met vogelgezang op de achtergrond en de zon (als het meezit :) op je gezicht.

-Je hoeft geen fitness abonnement meer: tuinwerk staat gelijk aan sporten en gezonde beweging. En eigenlijk ook aan meditatie.

-Er gaat niets boven eigengeplukte groenten en fruit. Het geeft voldoening om je maal bij elkaar te plukken. Het is luxe om in de namiddag te denken: hm, wat zullen we eens gaan eten, en dan door de tuin te struinen om her en der je ingrediënten te kunnen verzamelen.

-In je eigen tuin kan je experimenteren: wij hadden hier palmkool staan voor die hip werd. Elk jaar weer proeven we iets nieuws dat hier gegroeid heeft: vorig jaar was het bataat, dit jaar is het shiso, fluweelblad en peruaanse spinazie.

-Sommige groenten en fruit leveren je wel degelijk kassa kassa op: denk maar aan hoe duur ruccola per bakje verkocht wordt, terwijl het feitelijk een "onkruid" is dat zich makkelijk uitzaait - je hebt het maar voor het plukken. Hetzelfde geldt voor veldsla en postelein.
Verse erwtjes en peultjes zijn superlekker en behoorlijk duur in de winkel, terwijl je er in de tuin weinig werk (buiten het plukken en kuisen) aan hebt.
Aardappelen leveren behoorlijk veel opbrengst per vierkante meter. Vorig jaar was een rampjaar voor de patattenboeren, de prijs was vrij hoog. In onze tuin en met onze mulchmethodes hadden we een rijke oogst.
Kruiden zijn in de winkel behoorlijk prijzig, terwijl je weinig ruimte nodig hebt om ze zelf te kweken.
Vooral bessen zijn erg duur in de winkel, vanwege de beperkte houdbaarheid en de plukarbeid: 3€ voor een klein bakje bramen. Hier hangen ze met hele trossen te wachten tot je voorbij komt!
Ka-tjing! $$$!!

-Je leeft meer met de seizoenen en op het ritme van de natuur als je een moestuin hebt. Je bent verzekerd van je dagelijkse portie daglicht, zodat je 's nachts beter slaapt. En van je vitamine D!

-Mensen met een moestuin zijn vaak blij wanneer het eens regent: das goed voor den hof!

-Onze moestuin bespaart ons wel heel wat voedselkilometers en verpakkingsplastiek in de vuilbak: dat geeft voldoening.

-Je leert enorm veel door je eigen fruit en groente te telen. Het educatieve aspect lijkt me ook heel waardevol voor kinderen. Zelf ben ik erg blij dat ik nu weet hoe een aardappelplant er uit ziet, of een zelfgeteelde komkommer met stekeltjes.

-Door zelf te telen kweek je ook respect voor landbouwers en voor ons voedsel. Je begrijpt hoeveel werk, tijd en liefde er in voeding zit!

-In de tuin werken is heel vaak: genieten!

-Tot slot: ik waardeer heel erg het onafhankelijke aspect van zelf mijn groenten en fruit te kunnen telen. Mocht morgen het systeem instorten, dan bezitten we hier toch op zijn minst wat kennis om te kunnen overleven. We hopen natuurlijk dat we die kennis niet voor een dergelijke reden zullen nodig hebben, maar evengoed vinden wij het belangrijk om zelf te weten hoe je eten verbouwt, opdat de kennis niet verloren gaat.

Al met al kan ik dus met een gerust hart besluiten: ook al besparen we niet gigantisch veel geld met onze moestuin, hij levert ons toch veel op, waaronder vanalles dat niet in geld uit te drukken valt! 

Wat vind jij? Bespaar jij geld met je moestuin? Haal je er op een andere manier iets uit? Wat is jouw meest waardevolle "cash crop"?

zondag 20 augustus 2017

Foto's#12: creatief met courgette, courgette, en nog eens courgette!

 We verdrinken in de courgettes! Ik probeerde deze glutenvrije courgette pizza uit. Ik mengde gele en groene courgettes.



 Het gebakken resultaat was verrassend plooibaar en smakelijk. De consistentie deed me wel eerder aan omelet denken dan aan pizza. Prima bruikbaar als glutenvrije oprolbare wraps!
 Courgette "pizza" met tuinpesto: lees ook allerlei soorten pesto
Courgette lasagne. Ik heb ontdekt dat lasagne met courgetteschijfjes ipv pastabladen veel beter smaakt, als je eerst de courgette"bladen" apart in de oven doet gaar worden.
 Het lijkt hier wel een muntkwekerij! Ik hou van woekerplanten, zeker als ze lekker ruiken of smaken: munt stelt niet teleur in dit opzicht! En de bijen zijn er blij mee!
 Prachtig geschakeerd blad van Oost-Indische Kers
 Ook de gele courgetteplanten hebben mooi geschakeerd blad. We dachten eerst dat de plant een tekort had, doordat het blad zo'n rare vlekken had. Maar nee hoor, een tekort hebben deze planten ZEKER niet. t Lijkt hier wel een courgettekwekerij!
 Het zonnebloemenbos. Verder zie je maïs en zwarte boontjes. Eronder en ertussen staat ook nog allerlei sla.
 De staakbonen zijn mislukt dit jaar vanwege de bonenkever. We waren te laat om de stokken weg te halen. Nu staat er: papaver, goudsbloem, pompoen, uitgebloeide sla, en venkel!

Er ontsnappen altijd enkele courgetten aan onze aandacht! Dat worden dan op enkele dagen tijd oermensknotsen. Geen nood, we draaien ze in de soep of drogen ze in schijfjes in de droogoven. Wat een mooi kleurverschil tussen deze twee soorten!